Komentarz pod jednym z wpisów na twitterowym koncie CRfutbolPL skłonił mnie to rozpoczęcia wpisów wyczerpujących najważniejsze informacje o kostarykańskich klubach,  a jako, że dopadło mnie przeziębienie i dzisiejszy wieczór zamiast na siłowni spędzam w fotelu odwlekając podwyższanie swojego poziomu języka angielskiego poprzez naukę to zapraszam do lektury. Na pierwszy ogień trzeci zespół sezonu zasadniczego Invierno, który w 1/2 finału play-off stworzy najciekawszą parę z Deportivo Saprissa.

Historia

Club Sport Herediano bo tak brzmi pełna nazwa trzeciego w hierarchii klubu, pochodzącego z miasta Heredia założony został blisko 100 lat temu – w 1921 roku. Jednocześnie stał się on jednym z założycieli rozgrywek o mistrzostwo Kostaryki w tym samym roku, które zresztą sam wygrał.

Jedenastka CS Herediano z 1986 roku. /źródło: https://twitter.com/CostaRicaRetroF/

Najlepsze dekady w historii klubu to trzecia i czwarta gdy wygrywał ligę aż 10 krotnie. Łącznie klubowa gablota pomieściła ich 26. Jedyne trofeum międzynarodowe jest tak świeże, że znajdują się w nim jeszcze opary szampana. Żółto-Czerwoni zwyciężyli w I edycji CONCACAF League będącą zarazem eliminacjami do Ligi Mistrzów strefy CONCACAF. Finałowy dwumecz z CD Motaguę reprezentująca Honduras rozegrany był na przełomie października i listopada 2018 roku.

Stadion

Swoje mecze rozgrywają na The Eladio Rosabal Cordero w Heredii. Obiekt wielokrotnie modernizowany w przeszłości, może pomieścić blisko 8 tysięcy widzów. Dysponuje jedną krytą trybuną, a wszystkie miejsca, którymi dysponuje to plastikowe krzesełka. Obiekt rzecz jasna posiada sztuczne oświetlenie oraz spełnia wymogi Ligi Mistrzów CONCACAF.

Nawierzchnia co często spotykane w Kostaryce jest syntetyczna. Jednak z powodu licznych kontuzji coraz więcej klubów odchodzi od tego typu nawierzchni skłaniając się ku naturalnej trawie, zapewne tą drogą pójdą też zarządcy obiektu w Heredii.

/źródło: soccerway.com/

Kibice

Los Rojiamarillos posiadają liczne rzesze zagorzałych fanów. Atmosfera na meczach przypomina te z trybun argentyńskich, nie brakuje ultrasowania: świece dymne, flagi na kijach i płocie, serpentyny, konfetti czy zorganizowany doping – to wszystko znajdziecie na trybunie za bramką gdzie siedzą najbardziej fanatyczni. Frekwencja należy do jednej z najlepszych w lidze – średnia oscyluje wokół 5 tysięcy jednak na meczach z „Wielkiej Trójki” czyli pojedynkach z LD Alajuelense czy Saprissa nie sposób o wolne krzesełko.

Kostarykańczycy jako naród niezwykle pokojowy (pierwszy kraj, który zlikwidował swoją armię narodową już pod koniec I połowy XX wieku) raczej nie angażują się w zaplanowane chuligańskie ekscesy jak ma to miejsce w Europie, zwłaszcza środkowej jednak jak u wszystkich Latynosów ich krew gotuje się nad wyraz szybko czego dowód na filmiku poniżej. Występki takie to jednak rzadkość na kostarykańskich stadionach chociaż fanom Heredii zdarzały się gorsze jak chociażby w latach 90’tych podczas fety na boisku gdy zaatakowali piłkarzy i sztab boiskowych rywali.

Najważniejsi piłkarze

Junior Diaz Campbell – zapewne coś mówi Wam to nazwisko ? Toż to nasz ekstraklasowicz. Diaz spędził w krakowskiej Wiśle kilka sezonów skąd powędrował do Club Brugge,  a następnie do niemieckiej Bundesligi by grać w FSV Mainz czy Dramstadt. Powrócił on na zakończenie kariery do klubu, którego jest wychowankiem i mimo 34 lat wciąż gra tam pierwszy plac. Zabrakło go w finałowych potyczkach CONCACAF League z powodu kontuzji.

/ źrodło: wikipedia.org/

Jose Guillermo Ortiz – najlepszy strzelec tego sezonu w drużynie z Heredii. 26 latek jest ponadto reprezentantem Kostaryki gdzie w 6 występach trafił do siatki już dwukrotnie. Środkowy napastnik nikłego wzrostu (ledwie 173cm) grał już w przeszłości w MLS dla DC United gdzie w 18 grach trafił dwa razy do siatki co okazało się wynikiem zbyt mizernym by zakotwiczyć w Stanach na dłużej.

Yendrick Ruiz – „Jędrek” jak w uproszczeniu możemy nazwać tego gracza, również zaznał już chleba na obczyźnie jednak był to chleb typu naan 😉 ponieważ grał on w FC Pune City w Indiach oraz w Tajlandii. Siedmiokrotny reprezentant Kostaryki jest partnerem w ataku Ortiza i choć w lidze ustąpił mu miejsca w klasyfikacji strzelców zespołu, tak w CONCACAF League z 5 trafieniami wyróżnił się na tle zespołu.

Allan Cruz – strzelec bramki dla reprezentacji narodowej w ostatniej konfrontacji z reprezentacją Peru. Dla 22 latka był to pierwszy gol w drugim zaledwie występie w niebiesko-czerwonym trykocie. Środkowy pomocnik wyceniany jest na blisko 300 tysięcy euro.

Berny Burke – ostatni z opisywanych ale za to jedyny z grą w Europie. Prawy pomocnik pomimo młodego wieku rozegrał na wypożyczeniu ponad 30 meczy dla portugalskiej Santa Clara. Pomimo regularnej gry wrócił do ojczyzny zapewne dlatego, że nie udało mu się przebić wyżej, a zarobki na portugalskim II poziomie rozgrywek są porównywalne z tymi jakie otrzymuje w Herediano, a może nawet nieco niższe niż płace w Kostaryce.